سلام دوستان

ابراز نظرات سروران خودم که امروز جایگاهی بالاتر از من دارند باعث نشاط است . اما مشارکت کمرنگ است . با این وجود با چند نکته بحثی را که آغاز کردم را به پایان می برم .

۱- همه ما مسئولیم . قطعا بین آفرینش انسان و بزغاله فرقی هست .

۲- ترقی جامعه به مشارکت همگان اعم از مردم و دولت بستگی دارد . کلام مولا علی در این باره که در کتب دبیرستانی موجود است را به خاطر آورید .(وظیفه مردم و دولت )

۳- تا اینجا را همه می دانستیم و به نوعی بازگو کرده ایم اما راه حل - اقدام وظیفه - چیست ؟

تربیت یعنی که خود را ساختن 

بعد از آن به دیگران پرداختن

این بیت اقدامی عملی است .

۴- خانواده های خود را بهترین کنیم . سپس اطرافیان و خویشاوندان . - این نکته منشا قرانی دارد . پیامبر ابتدا خانواده  بعد خویشان را دعوت به اسلام کرد -

چقدر با بستگان ارتباط دارید و اثر گذارید ؟ پیشنهاد : ماهیانه جلسه خانوادگی با فامیل برقرار کنید دعایی بخوانید از هم سراغ بگیرد و پذیرایی کنید تا دلها به هم نزدیکتر شود .

۵- هر کس که این بحث برای او اساسی است علاوه بر موارد فوق سالانه با چند نفر ارتباط صمیمانه برقرار کند و منشا اثر بر او شود . اساتید معزز مانند دکتر موسی و دکتر مسلم و معلمین و اساتید و کارمندان کارایی بیشتری دارند .

۶- مخاطبین را به مطالعه کتب درست هدایت کنیم و خودمان در هر حیطه ای وارد نشویم و دفاع نادرست کنیم .

و ...............

به امید موفقیت در دنیا و آخرت